ताशकेन्ट, जुलाई ५, २०८२ – बुनीयोद्कोर स्टेडियममा सम्पन्न एएफसी महिला एसियन कप २०२६ छनोटको फाइनलमा नेपालले उज्बेकिस्तानसँग नियमित समयमा ३–३ गोलको रोमाञ्चक लडाइँ खेले पनि, पेनाल्टी सुटआउटमा ४–२ ले हार भोग्दै प्रतियोगिताबाट बाहिरियो ।
कप्तान सवित्रा भण्डारीले नियमित समयमा तीन गोल (१२’, ७०’, ७१’) गर्दै टोलीलाई बराबरीमा पुर्याइन्, जसले नेपाललाई पुनर्जीवन दियो। तर, निर्णायक पेनाल्टीमा पहिलो प्रहार पोल हिर्काउने र गोलकिपर अञ्जना राना मगरको पनि प्रयास बचाएपछि, नेपालले दुईमात्र मात्रै पेनाल्टी गोल गर्न सफल रह्यो ।
प्रमुख बुँदा:
-
नियमित समयको गोल:
-
उज्बेकिस्तान: २’, ११’, ३९’
-
नेपाल: १२’, ७०’, ७१’ (सवित्रा)
-
-
पेनाल्टी सुटआउट:
-
नेपाल: गीता राणा र सबिता राना मगरले गोल गरे।
-
सवित्रा भण्डारी र अञ्जना राना मगरका प्रहार सफल भएनन् ।
-
अर्थ के भयो?
नेपालको २६ वर्षपछि एसियन कप मा प्रतिष्पर्धा गर्ने आशा यो हारसँगै समाप्त भयो। तीन गोल फर्किएर उत्कृष्ट प्रदर्शन गरे पनि, पेनाल्टी सुटआउटमा अनुभव र दबाबले फ्रिकाएका छन् ।
आगामी लाभ र चुनौती
-
यस हारले नेपालमा पेनाल्टी तयारी र मनोबल वृद्धिमा सुधार आवश्यक देखायो।
-
प्रतिस्पर्धात्मक गुणस्तरमा सुधार र अभ्यासको अभाव अझ स्पष्ट भयो।
-
सकारात्मक पक्ष: सवित्राले उत्कृष्ट प्रदर्शन गरेकी छन्, जुन भावी टोलीको आधार बन्न सक्छ।
के भन्छ माधव समालोचना?
“सवित्रा फेरि चम्किइन्, तर अन्त्यमा दबाबले टोलीलाई पछ्यायो।”
“उज्बेकिस्तानको संरचना, अभ्यास र अनुभवनै निर्णायक भयो।”
नेपालको महिला टोली अब पुनः सम्हाल्न र आगामी मैत्री खेलहरूमा फोकस गर्छ। एसियन कपमा प्रवेशका लागि अझ मजबुतीपूर्वक फिर्ता उभिनुपर्ने आवश्यकता नेपालको महिला फुटबलमा पुनः उज्यालो प्रदान गर्ने लक्ष्य हो।